Waarom de daling van het aandeel 50% van EssilorLuxottica wellicht om meer gaat dan alleen slimme brillen

Beleggers discussiëren over technologie en bestuur. Een meer onopvallende verandering in de manier waarop luxe brillen culturele relevantie verwerven, zou wel eens net zo belangrijk kunnen blijken te zijn.

De aandelenkoers van EssilorLuxottica is met ongeveer de helft gedaald ten opzichte van het recordslotkoersniveau van 320,70 euro in november 2025. De voor de hand liggende verklaring is dat beleggers zich lieten meeslepen door het enthousiasme rond smartbrillen, maar vervolgens de concurrentie- en technologische risico’s van deze categorie opnieuw onder de loep namen.

Hoewel EssilorLuxottica in de eerste helft van 2026 een omzetgroei van 9,7 procent en een stijging van de gecorrigeerde bedrijfswinst met 15 procent rapporteerde, lagen de marktverwachtingen aanzienlijk hoger. De resultaten duiden niet op een operationele ineenstorting, maar hebben wel geleid tot een scherpe herziening van de verwachtingen ten aanzien van de toekomstige groei van het bedrijf.

De technologische zorgen zijn niettemin reëel. Apple, Google, Samsung, Sesame en andere technologieconcerns zouden slimme brillen kunnen veranderen in een strijd om het platform, in plaats van een conventionele accessoirecategorie. De levensduur van de batterij, het ontwerp, privacy, maatschappelijke acceptatie en de integratie van brilrecepten maken de acceptatie ervan ook minder voorspelbaar dan de aanvankelijke enthousiasme deed vermoeden.

De gemelde spanningen binnen het bestuur hebben voor nog meer onzekerheid gezorgd. Leonardo Maria Del Vecchio, de 31-jarige zoon van de oprichter, heeft zijn functies als Chief Strategy Officer en voorzitter van Ray-Ban neergelegd eind augustus. Zijn vertrek volgde op gerapporteerde meningsverschillen, hoewel dat op zich de omvang van de marktcorrectie niet kan verklaren.

Binnen de traditionele brillenbranche speelt een vraag die minder vaak aan de orde komt: verandert de betekenis van luxe?

In het topsegment van de markt is een zichtbaar logo niet langer de enige, of per se de sterkste, uiting van status. Onafhankelijke optiekzaken krijgen steeds vaker te maken met klanten die belang hechten aan een onderscheidend ontwerp, de kwaliteit van de materialen, een beperkte oplage en de herkomst van het product. Breder onderzoek naar de luxemarkt bevestigt deze trend: uit onderzoek van EY bleek dat 62 procent van de ondervraagde klanten de kwaliteit van de materialen als een van de belangrijkste factoren beschouwde bij hun meest recente aankoop van een luxeproduct.

De populaire cultuur biedt eerder aanwijzingen dan bewijzen. Een serie zoals die van Netflix’s De heren heeft internationale modemerken gecombineerd met gespecialiseerde brillenmerken, waaronder Dita, Ahlem en SATO. Het montuur wordt steeds vaker gezien als een eigenzinnig designobject, en niet langer louter als een verlengstuk van het logo van een modehuis.

Onafhankelijke merken blijven versnipperd en kunnen niet tippen aan de distributie, de lenstechnologie of de winkelinfrastructuur van EssilorLuxottica. Maar ze hoeven niet dezelfde schaalgrootte te hebben om te strijden om het leiderschap op het gebied van smaak.

Tegelijkertijd richt het debat binnen de brillenbranche zich steeds meer op wat een agressievere intrede van Apple, Google, Samsung en andere technologiebedrijven zou kunnen betekenen voor het midden- en lagere segment van de markt. Een scenario dat zich aftekent, suggereert dat connected brillen aanzienlijke druk zouden kunnen uitoefenen op deze segmenten, wat in grote lijnen overeenkomt met de ontwrichting die smartwatches teweegbrachten in delen van de traditionele horloge-industrie. Het resultaat zou een meer gepolariseerde markt kunnen zijn: technologisch gedreven producten die strijden om de massaconsument, terwijl de sterkste high-end merken hun relevantie behouden door middel van design, vakmanschap, schaarste en culturele waarde. Deze uitkomst is nog lang niet zeker, gezien de resterende beperkingen op het gebied van prijs, batterijduur, regelgeving en acceptatie door de consument. Mocht het echter werkelijkheid worden, dan zou dit niet alleen een nieuwe productcategorie kunnen creëren, maar een geheel nieuwe industriestructuur.

De leeftijd van Leonardo Maria Del Vecchio zegt niets over zijn beoordelingsvermogen. Toch is zijn vertrek symbolisch gezien opmerkelijk: een van de jongste leidinggevenden van de groep, en iemand die mogelijk het dichtst bij de opkomende luxeconsument staat, bekleedt geen leidinggevende functie meer.

Het risico dat vaak over het hoofd wordt gezien, is niet alleen dat slimme brillen misschien teleurstellen. Het is dat conventionele brillen stilletjes een ander soort luxesector aan het worden zijn, een sector waarin schaalgrootte nog steeds een belangrijke rol speelt, maar waarin culturele relevantie niet langer als vanzelfsprekend kan worden beschouwd.

Enkele jaren geleden waren merken als Ray-Ban, Persol en Oliver Peoples voor veel kopers van luxe brillen de vanzelfsprekende keuze waarnaar men streefde. Tegenwoordig lijkt een aanzienlijk deel van die doelgroep zich steeds meer aangetrokken te voelen tot gespecialiseerde merken zoals Jacques Marie Mage, waarvan de beperkte productie, de kenmerkende ontwerptaal en de associatie met prominente culturele figuren ertoe hebben bijgedragen dat de monturen van het merk herkenbare statusdrachters zijn geworden. De opkomst van het merk mag niet worden gezien als de enige oorzaak van een marktbrede transformatie, maar het heeft ongetwijfeld meer consumenten kennis laten maken met de bredere categorie van onafhankelijke brillenmerken, waar ze vaak ook andere designgerichte labels ontdekken. Hoewel uitgebreide gegevens over marktaandelen nog steeds beperkt zijn, wordt deze ontwikkeling steeds duidelijker zichtbaar in het assortiment van hoogwaardige optiekzaken, waarvan er vele onafhankelijke merken nu centraal stellen in hun aanbod in plaats van ze te behandelen als niche-aanvullingen.

Zou de markt zelf aan het veranderen zijn, nu consumenten in de leeftijd van 20 tot 35 jaar – na jaren die in het teken stonden van logomanie – in plaats daarvan steeds vaker op zoek zijn naar limited editions, vakmanschap en boeiende merkverhalen? Het is een vraag die de brillenbranche zich met toenemende urgentie begint te stellen.

Onze analyse wijst daarom op twee onderling samenhangende hypothesen. Ten eerste zal de categorie slimme brillen waarschijnlijk steeds drukker worden naarmate grote technologiebedrijven zich naast Meta op deze markt begeven. Ten tweede, als slimme brillen breder door de consument worden geaccepteerd, zou een deel van die groei ten koste kunnen gaan van conventionele producten in het midden- en lagere prijssegment, waaronder mogelijk ook merken uit de eigen portefeuille van EssilorLuxottica. Dit moet worden gezien als een mogelijk marktscenario en niet als een bewezen uitkomst: de omvang van eventuele kannibalisering zal afhangen van de prijsstelling, de acceptatiegraad, de productpositionering en de vraag of consumenten slimme brillen beschouwen als vervanging voor of als aanvulling op traditionele brillen.

Bron foto omslag: MolteniGroup / Hoofdkantoor Essilor Luxottica, Milaan