Garrett Leight heeft de brillenbranche zojuist een klap toegebracht. SILMO voelde het als eerste.

Een van de meest wijdverspreide merken in de onafhankelijke brillenbranche trekt zich terug van de beursvloer. Het echte verhaal gaat niet over waar het merk zich straks zal presenteren, maar waarom Garrett Leight bereid is dit risico te nemen.

Garrett Leight Het was nooit een merk geweest dat we per se op de cover van Curated Optics wilden zetten. We zagen het als een veilige keuze: goed gemaakt, comfortabel om te dragen, overal verkrijgbaar en zelden verrassend. Brillen voor dagelijks gebruik, niet per se voor een krantenkop.

Toen kwam de eerste schok. GLCO heeft zijn productie verplaatst van China naar Japan, te beginnen met de herfstcollectie van 2025. En nu volgt het grote nieuws: na meer dan tien jaar op SILMO, Garrett Leight California Optical verlaat de beursvloer en een eigen plek in Parijs te creëren.

Voor een klein label kan een eigen showroom een manier zijn om een mysterieuze uitstraling te creëren. Voor een merk dat, volgens de oprichter, meer dan 2.000 groothandelsklanten en distributeurs over de hele wereld: het is een gok met reële commerciële gevolgen. Dat maakt deze beslissing zo belangrijk. Garrett zegt geen afscheid van een beurs die nooit iets voor hem heeft opgeleverd. Hij neemt afstand van een platform dat heeft bijgedragen aan de opbouw van zijn bedrijf.

“Je hebt de verantwoordelijkheid om er voor je klanten te zijn, en het is niet zo eenvoudig om afstand te nemen van iets waar je al meer dan tien jaar bij betrokken bent, door simpelweg te zeggen: ‘Laten we eens iets anders doen,’” Leight schrijft in een e-mail aan Curated Optics. “Er zijn daadwerkelijk risico’s aan verbonden.”

Dat is de klap voor de sector: een van de meest wijdverspreide onafhankelijke merken vraagt zich af of het huren van een stand nog wel de beste manier is om zich te profileren.

Garrett is zich er terdege van bewust wat hij aan SILMO te danken heeft. Toen GLCO daar in 2012 voor het eerst exposeerde, bouwde het in feite een Garrett Leight-winkel op binnen de beurs. Inkopers maakten naast de monturen ook kennis met de tijdschriften en het verhaal van het merk. De beurs bood een internationaal podium aan een wereld die was begonnen met Eerste vrijdag van de maand feesten op de binnenplaats van de winkel van het merk in Venetië, waar dj’s, buren en lokale creatievelingen bijeenkwamen.

“Op een gegeven moment besefte ik dat we in feite deze kleine gemeenschap in Venetië met de rest van de wereld deelden,” schrijft hij. GLCO was nooit bedoeld als louter een collectie brillen. Het was een uitnodiging om op een bepaalde manier te kijken en te leven.

Maar een geleend podium heeft zijn beperkingen. Je kunt je stand wel ontwerpen, maar je hebt geen controle over de hele omgeving eromheen. En wanneer alle merken in dezelfde gangpaden om aandacht strijden, kan zelfs een opvallend verhaal verworden tot nog een afspraak die tussen twee bestellingen in wordt gepropt.

“Maar uiteindelijk had ik het gevoel dat we het merk weer op de eerste plaats moesten zetten,” zegt Garrett.

In Parijs zal GLCO de ruimte, de muziek, het eten en de gastvrijheid verzorgen. Chef-kok Laurent Dagenais stelt een menu samen met Mexicaanse invloeden dat aansluit bij Leights afkomst. Dit zijn niet zomaar feestdetails. Het is de manier waarop de oprichter kopers het merk wil laten beleven, voordat hij hen vraagt de collectie aan te schaffen. Zoals hij het zelf zegt:, “In plaats van mensen te vragen GLCO in een congrescentrum te beleven, creëren we onze eigen plek in Parijs en nemen we een stukje Los Angeles mee.”.” – Toegang tot het evenement is uitsluitend op uitnodiging of na afspraak.

Onafhankelijke merken hebben al hun eigen ervaringen rond SILMO opgebouwd. Wat hier verandert, is de schaal. Het is één ding om kleinschalige bijeenkomsten te organiseren wanneer je distributie strak wordt gecontroleerd. Het is iets heel anders om een wereldwijd netwerk van klanten te vragen je te volgen, weg van de plek waar ze je al meer dan tien jaar vinden. Als GLCO dat voor elkaar krijgt, gaan andere gevestigde merken zich misschien een ongemakkelijke vraag stellen: wat levert die stand ons eigenlijk nog op?

Garrett geeft een minder zakelijke beschrijving van hoe hij uiteindelijk tot die beslissing kwam. Afgelopen zomer in Joshua Tree, nadat hij paddo’s had genomen, verscheen Jim Morrison volgens hem in een droom met de volgende boodschap: “Als je ze boekt, komen ze wel.” Het is een schokkend verhaal. Daarachter schuilt een serieuze conclusie: GLCO moest weer risico’s gaan nemen.

Jarenlang was Garrett Leight het merk dat op veilig speelde. Nu zet hij de brillenbranche aan het denken: heeft die zelf misschien ook te veel op veilig gespeeld?.

Eén ding is duidelijk: de brillenbranche bevindt zich op een keerpunt. Toonaangevende brillenmerken en onafhankelijke ontwerpers slaan hun eigen weg in, terwijl spelers uit de mode- en technologiesector een andere richting inslaan.