De brillenbranche heeft een probleem en de oprichter van MYKITA schrikt er niet voor terug om dat te zeggen

Al meer dan twee decennia daagt MYKITA de conventies op het gebied van brillen uit door middel van onafhankelijk denken, technologische experimenten en compromisloos design. Maar nu de concurrentie in de sector steeds heviger wordt en slimme brillen de grenzen tussen mode, functionaliteit en technologie lijken te doen vervagen, wat zal dan echt bepalend zijn voor de merken die standhouden?

In dit exclusieve interview voor Curated Optics, MYKITA Oprichter Moritz Krueger spreekt openhartig over de ontwikkeling van de sector, de risico’s van groei, de betekenis van onafhankelijkheid na de investering door LVMH, en waarom authentieke luxe meer gemeen heeft met een zelfgekweekte tomaat dan met een met goud bedekte biefstuk.

Ontwikkeling van de sector

Hoe is de brillenbranche de afgelopen twintig jaar fundamenteel veranderd en waar gaan de meeste spelers volgens u vandaag de dag nog steeds de fout in?

De brillenindustrie heeft de afgelopen twintig jaar een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Wat vroeger grotendeels werd gezien als een medisch hulpmiddel of een modeaccessoire, is uitgegroeid tot een categorie op zich – waarin design, gezondheid, technologie en persoonlijke identiteit samenkomen. Dat heeft voor meer aandacht gezorgd en de markt aanzienlijk competitiever gemaakt.

Ook de omstandigheden zijn veranderd. De consolidatie zet door, consumenten zijn beter geïnformeerd en wereldwijd met elkaar verbonden, en de economische druk heeft gevolgen voor zowel merken en fabrikanten als onafhankelijke opticiens. Dit vraagt om echte innovatie – zowel in het product zelf als in de ervaring eromheen.

Met dat in gedachten is het opmerkelijk hoe weinig de basisprincipes van brillen hierop zijn veranderd. Oppervlakkig gezien is er veel meer keuze en een enorme verscheidenheid, maar in wezen blijft de manier waarop de meeste brillen worden ontworpen en vervaardigd opvallend conventioneel. Bij MYKITA hebben we meer dan twintig jaar besteed aan het ontwikkelen van onze eigen materialen, technieken en technologieën – onze eigen ‘keuken’, om het zo maar te zeggen – waardoor we een andere basis hebben van waaruit we het product kunnen blijven verbeteren.

Ik denk dat dit steeds belangrijker wordt naarmate de categorie zich verder ontwikkelt. Brillen hebben een echte dagelijkse waarde: ze beïnvloeden hoe we zien, hoe we ons voelen en hoe we ons presenteren. Een product met zo’n grote betekenis verdient betere materialen en zorgvuldiger ontworpen productieprocessen. En ik denk dat consumenten het verschil waarderen wanneer er echte waarde in het product zelf is ingebouwd.

De huidige positie van MYKITA

Hoe zou je de huidige positie van MYKITA omschrijven: een volwassen nichemerk, een wereldwijde uitdager of een innovatieplatform?

Ik denk niet zozeer in die categorieën, en het maakt me ook niet echt uit. Ik kan niet zeggen dat we ooit de ambitie hebben gehad om een massamerk te worden, maar we hebben ook nooit een klein cultlabel willen blijven.

Wat mij interesseert, is het opbouwen van een bedrijf dat nieuwsgierig blijft. Een platform voor ideeën, materialen, productiemethoden en interdisciplinaire samenwerkingen – iets dat leidt tot echte innovatie, een nieuwe esthetische taal en een andere winkelervaring.

Na meer dan twintig jaar is het bedrijf nu tot wasdom gekomen. MYKITA is ontstaan door te experimenteren, wat gepaard gaat met een zekere mate van risico, leerprocessen en verfijning. Die ervaringen hebben geleid tot een zeer diepgaande technische en productiekennis. Wij zijn een echt gespecialiseerd merk. We blijven onze wereldwijde ambities vol vertrouwen nastreven, nu met nog meer precisie.

Onafhankelijkheid versus conglomeraten

Wat betekent onafhankelijkheid vandaag de dag voor u in een sector die steeds meer wordt gedomineerd door grote concerns? Rekening houdend met de investering die u van LVMH hebt ontvangen.

Voor ons begint onafhankelijkheid bij de productie en volledige verticale integratie. We zijn eigenaar van de infrastructuur, we hebben die zelf opgebouwd, en dat stelt ons in staat om producten te ontwikkelen op onze eigen voorwaarden. We definiëren een product niet simpelweg aan de hand van specificaties om het vervolgens aan iemand anders over te dragen voor productie. De dialoog tussen ontwerp, engineering en productie vindt hier elke dag plaats onder één dak. Dat geeft het product een heel eigen integriteit.

Net zo belangrijk is dat het een cultuur van eigenaarschap creëert. Mensen zien hun ideeën werkelijkheid worden, en klanten krijgen een product dat door onze eigen handen is gevormd. Zo krijgt een bedrijf in de loop van de tijd een ziel en een identiteit.

Dat is voor mij echte onafhankelijkheid – het gaat niet zozeer om romantische afzondering, maar meer om het verdedigen van je manier van denken en je normen, terwijl je tegelijkertijd realistisch blijft over de omvang en complexiteit van de wereld om je heen.

Het is altijd onze ambitie geweest om onze eigen koers te blijven varen. Ik ben ervan overtuigd dat commercieel succes gelijk staat aan creatieve onafhankelijkheid. Wanneer mensen waardering hebben voor wat je doet, geven ze je de vrijheid om daarmee door te gaan. Dat is vanaf het begin onze ervaring geweest. Hierdoor zijn we uitgegroeid tot een wereldwijd erkend designhuis dat zich volledig toelegt op de brillensector, zonder afbreuk te doen aan de principes die ons zo ver hebben gebracht.

Groei versus identiteit

Is er een punt waarop groei een risico begint te vormen voor de identiteit van een merk? Heb je die spanning ooit gevoeld bij MYKITA?

Identiteit gaat niet over het vastleggen van een moment in de tijd. Het gaat erom de oorspronkelijke visie levend te houden terwijl je je verder ontwikkelt. Wat een merk kenmerkt, is de consistentie van zijn filosofie en zijn creatieve output door de jaren heen.

Groei brengt inderdaad druk met zich mee. Je wordt zichtbaarder, de verwachtingen stijgen en systemen worden complexer. De ene verleiding is om in herhaling te vallen, omdat herhaling efficiënt is. Een andere is om kansen na te jagen die niet aansluiten bij wie je bent. We weerstaan beide door trouw te blijven aan onze MYKITA-geest van nieuwsgierigheid en experimenteren. Als we in een idee geloven, vertrouwen we op ons instinct en gaan we ermee aan de slag – zelfs als dat betekent dat we een risico moeten nemen.

Zolang je nog vragen stelt en leert, ontwikkelt je identiteit zich op natuurlijke wijze zonder haar kern te verliezen. Het behouden van je identiteit draait om consistentie boven kansen – trouw blijven aan je principes, zelfs als het verleidelijk is om compromissen te sluiten. Ik zie groei en identiteit niet als tegengestelde krachten. Sterker nog: een sterke identiteit is een van de belangrijkste drijfveren achter duurzame groei, en dat is precies het soort groei waar wij in geloven.

Verticale integratie & vakmanschap

U hebt ontwerp, R&D en productie onder één dak gehouden. Is dat uw grootste concurrentievoordeel, of beperkt het de schaalbaarheid?

De verhuizing naar ons nieuwe MYKITA HAUS was een belangrijke mijlpaal. Het is het resultaat van meer dan twintig jaar waarin we onze interdisciplinaire ‘Modern Manufactory’-aanpak hebben verfijnd tot een speciaal daarvoor ontworpen omgeving. Ontwerp, engineering en productie, ondersteund door een hecht netwerk van zeer gespecialiseerde leveranciers. Samen vormen ze een ecosysteem waarin uitzonderlijke productie-expertise rond het product wordt gebundeld, en dat is zonder meer een van onze grootste concurrentievoordelen.

Vakmanschap wordt vaak ten onrechte gezien als iets nostalgisch. Voor ons is het een essentieel onderdeel van een industrieel proces. Geavanceerde technologieën en vakkundig handwerk vullen elkaar voortdurend aan. Die wisselwerking stimuleert innovatie, wat op zijn beurt weer bijdraagt aan het behoud van vakmanschap.

Ik zie dit model helemaal niet als een belemmering voor schaalbaarheid. We hebben het ontworpen om te kunnen groeien. Het ontwikkelen van mensen is wat tijd kost. Expertise is onze meest waardevolle hulpbron en door die door te geven kunnen we opschalen zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit of integriteit van het product.

Directe verkoop versus opticiens

Hoe ziet u de verhouding tussen directe detailhandel en onafhankelijke opticiens zich ontwikkelen – en wie is uiteindelijk verantwoordelijk voor de relatie met de eindklant?

Onafhankelijke opticiens blijven ontzettend belangrijk, omdat brillen nog steeds een zeer persoonlijk product zijn. De pasvorm, afstelling, glazen en service op de lange termijn vereisen deskundigheid en vertrouwen. Ons eigen winkelnetwerk dient ook een ander doel. Het stelt ons in staat om MYKITA in zijn geheel te presenteren, toont de kracht van een uitgebreid MYKITA-aanbod op ’s werelds meest competitieve markten aan en geeft ons direct inzicht in hoe mensen met onze producten omgaan. Die inzichten vloeien direct terug naar de productontwikkeling en komen uiteindelijk ook onze partners ten goede.

Ik denk niet dat de klantrelatie uitsluitend aan één kant toebehoort – we bouwen die samen op. Wij brengen een product van hoge kwaliteit en onze merkwaarden in. Onafhankelijke opticiens zorgen voor optische expertise, persoonlijk advies en langdurige begeleiding. Klanten verwachten beide, en het ene werkt niet zo goed zonder het andere.

De toekomst ligt in sterke, onafhankelijke merken die samenwerken met sterke, onafhankelijke opticiens. Beide moeten een duidelijke identiteit hebben en uitblinken in hun eigen vakgebied. Dat is ook de reden waarom een doordachte selectie zo belangrijk is. Een zorgvuldig samengesteld portfolio van authentieke merken creëert meer waarde dan proberen alles voor iedereen te zijn. Het is weer dat concept van ‘consistentie boven opportuniteit’. Wanneer beide partijen trouw blijven aan waar ze het beste in zijn, ontstaat er een ongelooflijk krachtige alliantie.

Slimme brillen en techbedrijven

Zie je slimme brillen als de toekomst van brillen, of als een aparte categorie? En wat kunnen techbedrijven leren van merken als MYKITA?

Ik beschouw slimme brillen voorlopig als een aparte categorie, hoewel dat in de loop van de tijd kan veranderen. AI heeft het gesprek een andere wending gegeven, omdat het draagbare technologie een veel duidelijker doel geeft. Het is niet langer alleen maar een gadget, maar ontwikkelt zich tot iets dat mensen daadwerkelijk nuttig kunnen vinden.

Tegelijkertijd zit een bril direct op het gezicht. Mensen dragen een bril bijna als een verlengstuk van hun persoonlijkheid, dus comfort, balans en esthetiek zijn van enorm belang. Bij het meeste wat we tot nu toe hebben gezien, heb je nog steeds het gevoel dat je elektronica draagt. Zolang de technologie niet volledig in het ontwerp opgaat, denk ik dat er altijd een compromis zal blijven bestaan.

Dat is waarschijnlijk wat technologiebedrijven kunnen leren van brillenmerken. Een goede bril vraagt niet voortdurend om je aandacht. Hij voelt natuurlijk en intuïtief aan en valt tijdens het gebruik bijna niet op. Als draagbare technologie dat niveau bereikt, wordt de echte vraag een persoonlijke: maakt het je leven echt beter, of voegt het gewoon weer een extra laag informatie toe?

De betekenis van luxe vandaag de dag

Wat bepaalt tegenwoordig in de brillenbranche eigenlijk wat luxe is: het merk, de distributie of het product zelf?

Voor mij is luxe iets persoonlijks. Het gaat niet om het uitdragen van status of het behoren tot een bepaalde groep. Het is iets wat je zelf ervaart. Het hoeft niet op de voorgrond te treden.

Bij brillen begint die ervaring bij het product zelf. Een object dat slim is ontworpen en uitzonderlijk goed is vervaardigd, voelt bij elk contact precies goed aan – van de balans en het gevoel in de hand tot de nauwkeurige pasvorm en het gemak waarmee het in je dagelijks leven past en daar waarde aan toevoegt.

Merkopbouw en distributie bepalen de perceptie; ze kunnen luxe uitstralen, maar ze kunnen die niet creëren. De consumenten van vandaag zijn beter geïnformeerd. Ze willen weten waar iets vandaan komt, hoe het is gemaakt en waarom het zijn status verdient. Ik denk dat we op weg zijn naar een eerlijker begrip van luxe, waarbij de ingrediënten, het proces en de kwaliteit van de ervaring belangrijker zijn dan traditionele statussymbolen. Uiteindelijk moet het product de belofte waarmaken.

Om nog even bij de keukenanalogie te blijven: het is het verschil tussen een anonieme biefstuk bedekt met bladgoud en een zelfgekweekte tomaat met uitzonderlijke olijfolie – spektakel versus waardering.

Conclusie

Volgens de visie van Moritz Krueger zal de toekomst van brillen niet alleen worden bepaald door schaalgrootte, statussymbolen of technologie. Die toekomst is weggelegd voor bedrijven die innovatie weten te combineren met menselijke expertise, en die hun identiteit weten te behouden terwijl ze zich blijven ontwikkelen.

Voor MYKITA staat onafhankelijkheid niet gelijk aan isolatie, vakmanschap niet aan nostalgie en luxe niet aan spektakel. Elk van deze begrippen is geworteld in hetzelfde compromisloze uitgangspunt: het product moet de belofte waarmaken. In een sector die wordt gekenmerkt door meer keuze, meer rumoer en meer technologie dan ooit tevoren, is dat misschien wel de duidelijkste visie van allemaal.