Vertrouwen als bedrijfsmodel: waarom RIMOWA voor zijn terugkeer op de brillenmarkt MYKITA nodig had

In de luxesector is geloofwaardigheid zelden overdraagbaar. Ze wordt langzaam, vaak moeizaam opgebouwd en bijna nooit geleend. Dat geldt met name voor brillen, een categorie die – net als de Zwitserse horloge-industrie – functioneert volgens een ongeschreven hiërarchie van legitimiteit, technisch vakmanschap en culturele acceptatie.

RIMOWA, dat inmiddels stevig verankerd is binnen LVMH, is een schoolvoorbeeld van deze dynamiek. De ontwikkeling van het merk op het gebied van brillen onderstreept een bredere waarheid: zelfs de machtigste luxeconcerns kunnen het vertrouwen in gespecialiseerde sectoren niet zomaar omzeilen.

De eerste poging: wanneer kracht alleen niet genoeg is

Na de overname door LVMH en onder leiding van Alexander Arnault onderzocht RIMOWA de mogelijkheid om zelfstandig de brillenmarkt te betreden. Op papier was deze stap logisch: een sterke merkwaarde, een rijke traditie op het gebied van industrieel ontwerp en toegang tot een van de meest geavanceerde luxe-ecosystemen ter wereld.

Toch vond de poging geen weerklank.

Bij brillen gaat het, net als bij horloges, niet alleen om esthetiek of branding. Het draait om techniek, materiaalkennis en decennia aan opgebouwde knowhow. Consumenten, en vooral mensen uit de branche, merken meteen wanneer een merk die diepgang mist.

Dit roept een ongemakkelijke maar noodzakelijke vraag op: ontbreekt het Thélios, de eigen brillenafdeling van LVMH, nog steeds aan de culturele geloofwaardigheid die nodig is om dergelijke projecten te verankeren?

De MYKITA-oplossing: techniek ontmoet techniek

De hernieuwde samenwerking met MYKITA biedt een veel overtuigender antwoord.

In wezen werkt deze samenwerking omdat ze is gebaseerd op een gemeenschappelijke industriële taal. Beide bedrijven zijn meesters in het bewerken van metaal: RIMOWA met zijn iconische aluminium koffers, MYKITA met zijn uiterst nauwkeurig vervaardigde monturen van roestvrij staal en titanium.

Dit is geen oppervlakkige samenwerking. Het is een technische afstemming.

De lente 2026-collectie onderstreept dit verhaal. De HERITAGE-lijn, die met de hand wordt vervaardigd in het MYKITA HAUS in Berlijn, combineert geanodiseerde aluminiumringen met roestvrijstalen structuren, waardoor monturen ontstaan die eerder technisch dan modieus aandoen.  

De introductie van de kleurstelling ‘Clay Green’ in combinatie met ‘Raw Brown Gradient’-glazen zorgt voor een subtiele, bijna gepatineerde uitstraling, die een gevoel van duurzaamheid oproept zonder nostalgisch te zijn. Tegelijkertijd geeft de nieuwe MR006-aviator een klassiek silhouet een verfijnde draai in plaats van het volledig opnieuw uit te vinden, waarmee de collectie haar streven naar tijdloosheid boven trends nog eens onderstreept.

Met Duitse talenten als Nina Hoss en Leon Dame in de hoofdrol legt de campagne de nadruk op waarden als discipline, vakmanschap en artistieke nauwkeurigheid, die een afspiegeling vormen van het product zelf.  

Een grotere vraag: onafhankelijkheid versus infrastructuur

Maar afgezien van het product zelf legt deze samenwerking een diepere spanning binnen de sector bloot.

Waarom had RIMOWA MYKITA nodig?

Als LVMH Thélios al in bezit heeft, waarom zou het project dan niet intern worden uitgevoerd?

Het antwoord ligt in de perceptie. In de wereld van hoogwaardige brillen stralen onafhankelijke merken nog steeds een mate van authenticiteit uit die grote luxeconcerns maar moeilijk kunnen evenaren. De reputatie van MYKITA, die is gebaseerd op technische innovatie en productie in Berlijn, biedt een vorm van cultureel kapitaal dat niet van de ene op de andere dag kan worden gecreëerd.

Dit is vergelijkbaar met de horloge-industrie, waar onafhankelijke merken vaak toonaangevend zijn, ook al domineren conglomeraten de distributie en de schaalgrootte.

De AMIRI-parallellijn: wanneer mode technisch DNA mist

Het contrast wordt nog scherper wanneer we kijken naar recente initiatieven van merken die mode vooropstellen. De nieuwste brillencollectie van Amiri werd bijvoorbeeld met scepsis ontvangen door insiders uit de branche; deze werd weliswaar esthetisch aansprekend bevonden, maar technisch niet overtuigend.

Dit is geen op zichzelf staand geval. De haute couture blijft moeite hebben met brillen, omdat deze categorie vaak wordt benaderd als een verlengstuk van confectiekleding, in plaats van als een volwaardige discipline op zich.

Het resultaat? Producten die er wel goed uitzien, maar op de lange termijn geen respect afdwingen.

Een gezonde koers voor de sector

De samenwerking tussen MYKITA en RIMOWA wijst de weg naar een duurzamere toekomst.

In plaats van verticale integratie af te dwingen, omarmt het specialisatie. In plaats van uitsluitend te vertrouwen op de infrastructuur van de groep, erkent het de waarde van onafhankelijke expertise.

En misschien wel het allerbelangrijkste: het gaat uit van de intelligentie van de consument.

Waar het echt om gaat, is niet of MYKITA uiteindelijk deel zal gaan uitmaken van LVMH, of dat Thélios zich zal ontwikkelen tot een serieuzere speler. Het belangrijkste inzicht is dit: bij luxe brillen geldt, net als bij het vervaardigen van horloges, nog steeds dat degenen die ambacht boven controle stellen, worden beloond.

In die zin is dit partnerschap niet alleen succesvol, maar ook noodzakelijk.

Even ter herinnering: in bepaalde sectoren kun je geloofwaardigheid niet zomaar verwerven. Je moet die verdienen, vaak met de hulp van degenen die het werk al hebben verricht.