Landen, culturen, productiegebieden en zorgvuldig geselecteerde invalshoeken zijn onderdeel geworden van de taal. Dat bracht ons terug bij een naam die we bijna waren vergeten: MASSADA.
Niet omdat MASSADA plotseling opdook. Integendeel. Omdat sommige merken opvallender worden, terwijl andere juist meer diepgang krijgen.
MASSADA bevindt zich in een domein waar eenvoud ophoudt minimalisme te zijn en overgaat in intellectueel design. MASSADA is authentieker dan ooit in dit tijdperk van ingetogen luxe. Het was zijn tijd ver vooruit, gedreven door de intellectuele en artistieke geest die erachter schuilgaat.

Dit onafhankelijke familiebedrijf hanteert een voor de brillenbranche ongebruikelijke filosofie: monturen als Kunstvoorwerp, ergens tussen wiskunde, architectuur, beeldhouwkunst en industriële precisie in. Het merk omschrijft zichzelf als een samensmelting van kunst en wetenschap, in plaats van als een modelabel.
Terwijl de meeste brillenmerken trends najagen, lijkt MASSADA geobsedeerd te zijn door structuur.
De vormentaal is bijna architectonisch. De geometrische vormen komen eerder doordacht dan decoratief over; ze zijn sculpturaal zonder overdreven te worden. Het resultaat is een brillencollectie die tot een zeldzame categorie behoort: modellen die emotioneel expressief aanvoelen en tegelijkertijd klinisch nauwkeurig blijven.

En misschien is dat wel de reden waarom de link met de Roemeense beeldhouwer Constantin Brancusi bijna onvermijdelijk lijkt.
Brancusi heeft decennia lang overtollige elementen verwijderd, op zoek naar zuiverheid van vorm door middel van reductie in plaats van toevoeging. MASSADA lijkt brillen met een vergelijkbare discipline te benaderen. Hun montuur “Pogany” is bijvoorbeeld rechtstreeks beïnvloed door Brancusi’s Mademoiselle Pogany, waarbij abstracte ooggeometrie wordt omgezet in een draagbare vorm.
Maar Brancusi is slechts één punt in een grotere constellatie.

MASSADA put inspiratie uit architectuur, beeldhouwkunst, wiskunde, film en moderne kunst, en bouwt zo een esthetisch vocabulaire op dat verschillende domeinen overschrijdt. Zweden. Zwitserland. Italië. Japan. Roemenië. Verschillende culturen komen samen in één en hetzelfde object, zonder dat het gefragmenteerd raakt.

MASSADA is ons rond 2018–2019 bijgebleven, toen we voor het eerst hun campagne met beelden van de wilde natuur zagen. Dat was lang voordat soortgelijke visuele verhalen en symbolen hun intrede deden bij de grote mode- en brillenmerken. Het had toen iets bijzonders.
En dan is er nog Japan.

Want hoewel de ideeën zich misschien over continenten verspreiden, verloopt de uitvoering opmerkelijk nauwkeurig.
De monturen worden met de hand vervaardigd door ambachtslieden in de regio Sabae in Japan en in geselecteerde Italiaanse ateliers, waarbij titaniumtechniek, Japans acetaat en handmatige afwerkingsprocessen worden gecombineerd. Het kan maanden duren voordat een ontwerp zover is dat het in productie kan worden genomen. Voor nieuwe modellen zijn vaak lange prototypecycli nodig, waarbij snelheid bewust buiten beschouwing wordt gelaten.

Terwijl de brillenbranche tegenwoordig vaak over vakmanschap spreekt als marketingtaal, benadert MASSADA het bijna als een filosofie.
Het ironische is dat er niets aan het merk opzichtig aanvoelt.
Geen oversized logo’s. Geen opdringerige verhalen. Geen trendjacht.
Simpele lijnen die een enorme complexiteit verbergen.
Misschien is dat wel de reden waarom MASSADA op dit moment zo actueel is.

Want in een sector die steeds meer in de ban is van zichtbaarheid, is het verfrissend om te zien dat een merk inhoud boven spektakel verkiest.
En misschien ligt de toekomst van luxe brillen wel niet bij merken die erop uit zijn om op te vallen.
Misschien hoort het wel bij merken die ervoor zorgen dat mensen er nog eens goed naar kijken.