De race is begonnen.
Van Apple en Google tot Meta, van samenwerkingen met Ray-Ban en Oakley tot investeringen in Gentle Monster, en durfkapitaal voor start-ups als Sesame of Even Realities: iedereen strijdt om een aandeel in de toekomst van de slimme bril.
Op papier lijkt het onvermijdelijk.
In werkelijkheid stevent het af op een stille mislukking.

De illusie van momentum
Nooit eerder zat er zoveel technologie in een bril. Camera’s, AI-assistenten, audio, connectiviteit: elke nieuwe versie belooft de manier waarop we met de wereld omgaan opnieuw te definiëren.
Maar hier is de ongemakkelijke waarheid:
De meeste mensen hebben geen slimme bril nodig.
Nog niet.
En de komende vijf jaar zal dat ook niet gebeuren.
Het “lade-effect”: waarom consumenten ze als speelgoed behandelen
De huidige slimme brillen hebben een voorspelbare levenscyclus:
- Nieuwsgierigheid
- Aankoop
- Experimenteren
- Verlating
Het zijn geen eerste-nodigheden. Het zijn nieuwigheden.
Mensen kopen ze, spelen er een paar dagen mee, plaatsen misschien een of twee filmpjes en daarna verdwijnen ze in een la.
Zelfs onder early adopters blijft het gebruik incidenteel en geen vaste gewoonte.
De harde realiteit?
Slimme brillen worden nog steeds gezien als speelgoed.

Het echte spel: aandacht versus uitbreiding
De grote techbedrijven maken geen slimme brillen voor de mode of zelfs maar voor praktisch gebruik.
Er zijn maar twee echte doelstellingen:
- Menselijke verbetering door middel van AI — een wereld waarin je voortdurend verbonden bent, ondersteuning krijgt en je mogelijkheden worden vergroot
- Aandacht trekken — zodat je langer binnen hun ecosysteem blijft
Meer tijd online = meer data = meer omzet.
Hieromheen zal zich uiteindelijk een nieuwe app-economie ontwikkelen.
Maar zo ver zijn we nog niet.
Niet eens in de buurt.

De fatale misrekening: de tech-sector begrijpt deze mode niet Categorie
Hier gaat het allemaal mis.
Brillen vallen niet onder de categorie gadgets. Het is een eerst de categorie ‘mode’.
En techbedrijven begrijpen dit fundamenteel verkeerd.
Dat is precies de reden waarom Google De investering in Gentle Monster was een stille erkenning dat hun eerdere poging met Google Glass niet alleen vanwege de timing, maar ook vanwege culturele factoren was mislukt.
Brillen zijn een uiting van identiteit.
Zo geven mensen uitdrukking aan hun smaak, status en het gevoel ergens bij te horen.
Je “adopteert” geen bril, je draag ze als onderdeel van wie je bent.
En op dit moment slagen slimme brillen niet voor die test.
De kernvraag die niemand kan beantwoorden
Uiteindelijk is er één vraag die de hele categorie tenietdoet:
Waarom zou ik een slimme bril nodig hebben als ik al een smartphone heb?
Zolang smartbrillen:
- een extra apparaat
- minder krachtig dan een telefoon
- afhankelijk van een telefoon
…ze blijven optioneel.
En optionele producten worden zelden producten van de eerste categorie.

Ontwerp versus batterijduur: de onmogelijke afweging
Er is een fundamenteel technisch dilemma dat nog geen enkel bedrijf heeft opgelost:
- Zorg dat ze er normaal uitzien → de batterij gaat 4–5 uur mee
- De levensduur van de batterij verlengen → het ontwerp wordt omvangrijk en onnatuurlijk
- De kwestie van projectorschermen versus transparante brillenglazen op sterkte en de gevolgen daarvan voor de gezondheid van de ogen.
Voor mensen die dagelijks een bril dragen, is dit een doorslaggevende factor.
Een bril wordt de hele dag gedragen.
Alles wat halverwege de dag weer moet worden opgeladen, voelt meteen als een compromis.
En compromissen zijn niet schaalbaar.

Het strategische conflict dat de grote techbedrijven niet willen toegeven
Er is een dieper liggend probleem dat zelden ter sprake komt.
Slimme brillen zijn bedoeld om op termijn smartphones te vervangen.
Maar bedrijven als Apple en Google halen enorme inkomsten uit smartphones en hun ecosystemen.
Waarom zouden ze dan een product versneld op de markt brengen dat hun meest winstgevende categorie zou kunnen vernietigen?
Dat zullen ze niet doen.
Innovatie zal hier bestaan uit opzettelijk vertraagd.
De enige spelers die agressief spelen zijn:
- Meta
- Start-ups die niets te verliezen hebben
Maar zelfs Meta heeft in het verleden al miljarden verspild aan projecten zoals de metaverse, die maar weinig rendement opleverden.
Neem bijvoorbeeld OpenAI, Google en Apple: ze waren hier al jaren mee bezig, maar geen van hen bracht een product op de markt totdat de revolutie door ChatGPT (OpenAI) in gang werd gezet. Voor Google zou een eerdere introductie hebben betekend dat het een groot deel van zijn kernactiviteit op het gebied van zoekadvertenties zou hebben ondermijnd en mogelijk zelfs tenietgedaan.
De verborgen fase vóór de slimme bril
Wat de meeste mensen over het hoofd zien, is dit:
Slimme brillen zullen pas aanslaan als er een culturele basis voor is.
Voordat technologie de overhand krijgt, moet er eerst een cultuur ontstaan.
Dit hebben we al eens eerder gezien:
- Streetwear
- Sneakers
- Luxe samenwerkingen
De brillenbranche beweegt zich al in deze richting.
Merken zoals Jacques Marie Mage zijn bezig met het bouwen van:
- schaarste
- verhalen vertellen
- emotionele waarde
Tegelijkertijd zijn er culturele figuren zoals Travis Scott en A$AP Rocky worden gepositioneerd als creatieve krachten binnen mode-ecosystemen.
Dit is geen toeval.
Het is de beginfase van een nieuwe brillencultuur.

Wanneer Silicon Valley stijl probeert te leren: de strijd om talent en de culturele kloof in de wereld van slimme brillen
Een ander vaak over het hoofd gezien aspect is de manier waarop deze bedrijven proberen de kloof te overbruggen: ze werven steeds vaker talent aan bij gevestigde brillenmerken, in de hoop mode-expertise in te brengen in zeer technische organisaties. Op papier klinkt dat logisch. In de praktijk legt het echter een diepere kloof bloot.
Het leiderschap van bedrijven als Meta, Google en Apple komt voort uit ecosystemen op het gebied van techniek, producten en platforms, niet uit de modewereld. En mode is niet iets wat je zomaar kunt “leren” door een paar insiders aan te nemen of trends te bestuderen.
Het is cultureel bepaald. Het is instinctief. Het is in de loop van tientallen jaren ontstaan.
Wat we nu zien, is dat de grote techbedrijven in realtime proberen de modewereld te doorgronden, en soms grenst dat aan het ironische. Het feit dat Mark Zuckerberg op evenementen als die van Prada verschijnt, onderstreept deze verschuiving: een symbolische stap naar een wereld die volgens totaal andere regels functioneert dan Silicon Valley.
Want in de mode is het product alleen niet genoeg.
Relevantie moet je verdienen.
Deze race zal worden gewonnen door een team dat beide werelden echt met elkaar verbindt, waarbij een CEO uit de tech-sector niet probeert alles tegelijk te zijn: ingenieur, mode-icoon, expert op het gebied van de modebranche, creatief directeur en ontwerper.
Een van de onderliggende problemen is het ego.
Want hoewel programmeren je kunt leren, is creatieve intuïtie iets waarmee je geboren wordt. Het is net als bij een schilder, een beeldhouwer, een schrijver of een regisseur: het is iets heel menselijks, instinctiefs en onmogelijk na te bootsen. Zelfs AI kan dat innerlijke creatieve gevoel niet vervangen.
Uiteindelijk zal deze race niet worden gewonnen door pure technologie of pure mode, maar door degenen die beide oprecht begrijpen en respecteren: de precisie van technologie en de intuïtie van creativiteit.
Wat komt er nu (en waarom mislukking noodzakelijk is)
Slimme brillen zullen niet verdwijnen.
Maar in hun huidige vorm zullen ze falen.
En die mislukking is noodzakelijk.
Want voordat een slimme bril onmisbaar wordt, moeten er drie dingen gebeuren:
- Culturele integratie — brillen moeten weer een identiteitskenmerk worden
- Technologische onzichtbaarheid — geen zichtbare concessies aan het ontwerp
- Functionele noodzaak — ze moeten de telefoon vervangen, niet aanvullen
Tot die tijd zal elke lancering voorbarig aanvoelen.
Elk product zal onvolledig aanvoelen.
Elke gebruiker zal er niet van overtuigd zijn.
Afsluitende gedachte
De sector loopt niet voorop.
Het is te vroeg doen alsof je er klaar voor bent.
En totdat de technologie leert cultuur te respecteren in plaats van er alleen maar omheen te werken slimme brillen zullen precies blijven wat ze nu zijn: dure experimenten die mensen vergeten dat ze ze gekocht hebben.
Het is vrijwel zeker dat de smartphone binnen de komende 15 tot 20 jaar – misschien zelfs eerder – zal worden vervangen door een bril. Veel brillenmerken zullen verdwijnen; sommige merken die die toekomst zullen bepalen, worden op dit moment opgericht, terwijl andere zich zullen aanpassen.
Maar om deze toekomst echt te laten slagen, moet er sprake zijn van diversiteit – meer dan alleen twee dominante opties of ecosystemen, zoals we die vandaag de dag in de smartphone-industrie zien.
En die toekomst hangt af van start-ups, onafhankelijke brillenontwerpers en bovenal van het bestaan van een gezonde, onafhankelijke economie – een economie waarin boetieks zich kunnen ontwikkelen en niet alleen brillen, maar ook cultuur kunnen verkopen.