In de wereld van de avant-garde-brillen draait schoonheid nooit om perfectie. Schoonheid is altijd verbonden geweest met het vreemde, het onconventionele en de emotioneel geladen objecten die de drager uitdagen in plaats van hem of haar louter te versieren. Jarenlang werd een groot deel van dat terrein gedomineerd door Kuboraum, wiens ‘gemaskerde’ filosofie brillen omvormde tot identiteit en performance. Maar een andere naam heeft zich gestaag vanuit de underground een weg gebaand naar een breder wereldwijd publiek: Groeten.
Opgericht in 2012 door Ti Kwa en Jean-Marc Virard, Rigards betrad de markt met een geheel ander concept. In plaats van trends of een gepolijste, luxueuze esthetiek na te jagen, richtte het merk zich op puur vakmanschap, non-conformistisch design en onconventionele materialen. Natuurlijk hoorn, sterlingzilver, koper en met de hand afgewerkte texturen werden onderdeel van de visuele taal van het merk, waardoor monturen ontstonden die meer op sculpturale objecten leken dan op modeaccessoires.
Rigards is actief in een segment waar producten zelden uitsluitend om hun functionaliteit worden gekocht. Consumenten investeren in verhalen, ideologieën en identiteit. Het bedrijf omschrijft zijn esthetiek zelf als een voorkeur voor vormen die “niet conventioneel mooi” zijn, waarbij de inspiratie voortkomt uit texturen en onvolkomenheden die in de natuur te vinden zijn.
Die positionering is van belang omdat de luxemarkt zich steeds meer richt op gemeenschappen in plaats van op categorieën. Consumenten kopen niet langer alleen maar brillen; ze kopen een hele wereld. Het verschil lijkt misschien subtiel, maar het verklaart waarom sommige onafhankelijke merken zich verder ontwikkelen dan alleen producten en uitgroeien tot culturele symbolen.
Rigards lijkt steeds meer tot die categorie te behoren.
Het ontwikkelt zich steeds minder tot een brillenmerk en steeds meer tot wat in de modewereld steeds vaker een ‘cultmerk’ wordt genoemd: merken die een sterke loyaliteit opbouwen door middel van een gedeelde esthetiek en waarden, in plaats van door massale zichtbaarheid. Dezelfde dynamiek heeft ertoe bijgedragen dat merken als Rick Owens of Boris Bidjan Saberi zich vanuit nichegemeenschappen hebben ontwikkeld tot invloedrijke culturele krachten.
De interessante vraag is niet langer of Rigards geloofwaardig is op het gebied van design. Dat is het duidelijk wel. De samenwerkingen, de ambachtelijke werkwijzen en de sterke visuele identiteit hebben die positie al veiliggesteld.
De interessantere vraag is of Rigards zijn digitale aanwezigheid zodanig kan ontwikkelen dat deze even sterk wordt als zijn fysieke product.
Rondom het merk zijn online experimentele concepten en speculatieve creatieve richtingen ontstaan, waaronder visuele ideeën die verband houden met Bureau Gautier. Deze concepten duiden op een radicaal andere digitale identiteit: een identiteit die meer meeslepend, redactionele en emotioneel gedreven aanvoelt, in plaats van louter transactioneel.
Als een dergelijke verschuiving op grote schaal wordt doorgevoerd, zou dit Rigards een fundamenteel andere positie op de markt kunnen geven.
De geschiedenis van de luxe mode laat keer op keer zien dat design alleen zelden tot marktleiders leidt. De sterkste merken begrijpen dat de perceptie net zo zorgvuldig wordt vormgegeven als het product zelf. Digitale aanwezigheid fungeert tegenwoordig als de architectuur van het verlangen. Het bepaalt de manier waarop producten worden ontdekt, het verhaal erachter en de culturele relevantie.
Rigards heeft het moeilijkste deel al achter de rug: een eigen, herkenbare beeldtaal die niet zomaar te kopiëren is.
Wat er mogelijk aan ontbreekt, is versterking.
Want in 2026 komt een uitzonderlijk productontwerp zonder uitzonderlijke digitale storytelling steeds meer neer op het bouwen van een meesterwerk en dat vervolgens verstoppen in een galerie zonder ingang.
En misschien is dat wel de meest interessante les die we uit Rigards kunnen trekken: in de hedendaagse luxewereld behoort de toekomst niet alleen toe aan degenen die het vreemde creëren, maar ook aan degenen die het vreemde zichtbaar weten te maken.
English 
French 
Italian 
Spanish 
Portuguese 
German 
Korean 
Japanese 
Dutch